از بچتون می خواید کاری بکنه. اون پرهیز می کنه. با مهربانی از اون می خواید، بازم اون کار رو انجام نمی ده. صداتون رو کمی بلند می کنین تا فهمیده باشه جدی هستین، بازم خواسته شما رو اجرا نمی کنه. چند بار از راه های مختلف سعی می کنین و بازم همون واکنش. آخرش اونو به روشی تنبیه می کنین؛ اما اون بازم هیچ ترسی به خود راه نمی ده ، ضمنا ی اونکه شروع به گریه و داد و فریاد هم می کنه. این سناریو براتون آشنا نیس؟ اگه می خواید کودکانی حرف شنو داشته باشین و چند نکته کاربردی از رفتار با کودک حرف گوش نکن بدونین، این مقاله رو تا آخر بخونین.

 

راه و روش مفیدی که موقع برخورد و رفتار با کودک حرف گوش نکن میشه به کار گرفت، «تأدیب ملایم» نام داره که سارا اُکول اسمیت (Sarah Ockwell-Smith) متخصص تربیت فرزندان و مادر چار بچه، در کتاب مفید و آموزنده ی خود با نام تأدیب ملایم: استفاده از رابطه حسی، نه تنبیه، واسه بزرگ کردن کودکانی با اعتماد به نفس و توانا» (Gentle Discipline: Using Emotional Connection—Not Punishment—to Raise Confident, Capable Kids) از اون صحبت می کنه.

تأدیب ملایم به جای تنبیه، بر آموزش کودک تمرکز داره. این راه و روش، بر داشتنِ انتظارات واقع گرایانه و متناسب با سن کودک از اون و همین طور کار با کودک متمرکزه. به پدرومادربودن، دل سوزی و توجه اهمیت می ده. روی تعیین مرز و الهام بخشی واسه کودک تمرکز داره تا اون «بهتر باشه و کارکرد بهتری داشته باشه، درحالی که شمام سعی می کنین الگوی بسیار خوبی واسه اون باشین.»

۱. به بچتون بگید از اون چه می خواید

رفتار با کودک حرف گوش نکن با ۵ پیشنهاد ای که باید مورد توجه داشته باشین " آموزشی

طبق گفته اُکول اسمیت، از بزرگ ترین اشتباهایی که والدین انجام دهنده می شن، ارائه دستورات منفیه، مثل اینکه «ندو!» یا «به فلان چیز دست نزن!» درباره جمله اول، از آنجایی که کودکان مهارت استدلال منطقی ضعیفی دارن، براشون روشن نیس که به جای «ندویدن»، چه کاری باید بکنن. اون می نویسه: «اگه اون ندود، پس چه کاری باید بکنه؟ باید ورجه وورجه کنه؟ بپرد؟ لی لی برود؟ بخزد؟ پرواز کنه؟ بی حرکت بایستد؟» درباره جمله دوم، بازم کمبود استدلال منطقی در کودکان خیلی مهمه، اونا کنترل ضعیفی روی انگیزه خود از انجام کارا دارن.

اُکول اسمیت پیشنهاد می ده عوضش از جملات دستوری مثبت استفاده کنین: «لطفا راه برو!» و «لطفا دست هات رو کنارت نگه دار!» مثالای دیگر عبارت ان از:

  1. به جای گفتن «خواهرت رو نزن!» بگید: «لطفا دستای مهربون داشته باش.»
  2. به جای «توپ رو پرت نکن!» بگید: «لطفا توپ رو توی دستت نگه دار.»

۲. دستورالعملای روشن و دقیق بدین

فهمیدن و دنبال کردن زنجیره ای از دستورالعملا واسه کودک سخته. واسه اینکه در سطح خودش با اون رابطه برقرار کنین، در هر نوبت، فقط یک جمله دستوری بهش بگید تا بتونه تمرکز خود رو حفظ کنه؛ مثلا، اُکول اسمیت پیشنهاد می کنه بگید: «لطفا کفش ات رو بردار!» و در نوبت بعدی که کودک برگشت، بگید: «لطفا کفش ات رو بپوش!»

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   راهکارهایی موثر واسه علاج فراموشی و تقویت حافظه 

۳. خواسته رو به سرگرمی تبدیل کنین

اُکول اسمیت می گه: «کودکان با بازی کردن یاد می گیرن، نزدیک می شن و رابطه برقرار می کنن.» به همین دلیله که اون پیشنهاد می کنه خواستهای خود رو در قالبی جالب، مثل بازی، مسابقه یا ترانه ارائه بدین؛ به ویژه اگه کودک شما به یک بازی علاقه خاصی داره.

مثلا، درباره منظم کردن اسباب بازیا این طور می نویسه: «از کودک بخواهید اسباب بازیا رو (به آرامی!) درون جعبه ی اسباب بازیا پرت کنه. بعد هم تعداد گلای زده رو حساب کنه و ببینه گلای بیشتری نسبت به دیروز زده یا نه. واسه یافتن کفشا، به کودک تون بگید تصور کنه در حال ماجراجوییه و ٬دنبال یک غول کفشی بشه٬ واسه به رختخواب رفتن، وانمود کنین دلقکی هستین که صدای جالبی داره و اگه کودک زودتر به رخت خواب نرود، اونو قلقلک میدید.»

۴. همدلی کنین

رفتار با کودک حرف گوش نکن با ۵ پیشنهاد ای که باید مورد توجه داشته باشین " آموزشی

خیلی از ما معمولا طوری با کودک مون حرف می زنیم که خودمون دوست نداریم اون طور با ما صحبت شه. اگه کسی همیشه از شما بخواد از کاری که می کنین و براتون جالب و مهمه، دست بکشین و به جای اون کار دیگری انجام بدین که هیچ تعلق خاطری بهش ندارین، چه احساسی پیدا می کنین؟

اُکول اسمیت می گه به جای گفتن «گفتم همین الان بکنه! به چه دلیل هیچ وقت حرف من رو گوش نمی کنی!؟ گفتم همین الان!» با کودک همدلی کنین و بگید: «می دونم الان مشغول هستی. نمی خوام بازی ت رو به هم بزنم، اما باید ازت بخوام کفش هات رو منظم کنی. ترجیح می دی الان این کار رو انجام بدی تا زودتر برگردی سر بازی ت یا بازی ت رو تا پنج دقیقه ی دیگه تموم کنی و بعد بری سراغ منظم کردن کفش هات؟»

۵. این سه سؤال رو از خودتون بپرسید

اُکول اسمیت می گه اگه می خواید واسه هر مسئله ای در مورد ی فرزندداری، راه و روش متفکرانه ای داشته باشین، اول باید این سه سؤال رو از خودتون بپرسید:

  • به چه دلیل فرزندم این رفتار رو داره؟ مثلا، شاید احساس می کنه بهش توجه نمی شه یا واسه بیان خواست خودش مهارتای ارتباطی لازم رو نداره یا شاید اصلا این رفتارها مقتضای سن اوست.
  • فرزندم چه حسی داره؟ به دنبال دلیل اصلی رفتارش باشین. شاید ناراحته یا ترسیده. شاید حس می کنه کسی دوستش نداره. شاید به دنبال جلب توجه شماس.
  • چی می خوام به فرزندم یاد بگیرم؟ شاید می خواید در مدیریت احساسات کودک بهش کمک کنین یا کمکش کنین مسائل بهداشتی قبل از خواب رو رعایت کنه یا بفهمد انجام کارای خونه جزئی از زندگی خانوادگیه.

درنهایت اینکه اگه بچتون به حرف شما گوش نمی کنه یا مسئله رفتاری دیگری داره، یکی از بهترین کارایی که می تونین انجام بدین، همدلی با اوست. حتی شما که بزرگ ترِ اون هستین، میدونید هیچی بهتر از داشتن کسی نیس که به حرفاتون گوش کنه و با این وجود سعی کنه بفهمد چه می گین.



 


دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید